سلام ...والتماس دعا

اهنگ هبوط از حسین زمان

خدایا خدای عزیزم میخواهم فریادی بزنم تا اوج غرورکبریائی ات که  

منوبا خستگیهام تنها نذار

سایبون مهرتو ازم نگیر

چشمه ی زلالتو نشون بده

این مسافرغریبو بپذیر

پرم ازوسوسه های بی دلیل

لحن گندم منو تااینجا کشید

لحظه های سبزمو،ازم گرفت

روح من به مرزتاریکی رسید

منوباخستگیام تنها نذار

سایبون مهرتوازم نگیر

چشمه ی زلالتونشون بده

این مسافرغریبوبپذیر

پس ازاین میخوام که باحسرت مرگ

بیارم خستگیاموپیش تو

میخوام اقراربکنم بی واهمه

همه دلبستگیاموپیش تو

ای حضورتوبهشت بی دریغ

بی توهرجا که باشم جهنمه

این مسافرغریبوبپذیر

کمکم کن بسه، غربت بسمه

منوباخستگیام تنها نذار

سایبون مهرتوازم نگیر

چشمه ی زلالتونشون بده

این مسافرغریبوبپذیر

بنام حق:

ازانجا که من اقای خاتمی نیستم که ظاهر بینان و غوغا مسلکان محلی از اعرب برنظراتم بیابند مینویسم که از اعدام صدام ناراحت شدم !!نه برای اینکه او ادم خوبی بود بلکه چون یک جورهائی برای همه مااشنا بود از کودکی همین مشکل راداشتم همیشه میگفتم عقده ها ومشکلات سیاستمداران را مردم عادی هم دارند پس چرا به این مقدار با تعجب از سیاستمداران بد حرف میزنند !!!!

مشکل من همیشه با سایه هایی بوده است که دیکتاتورها را دیکتاتور میکنند وبه  انها در عالم سیاست وقدرت نامحدود مجال ظهور وقدرت نمائی میدهند.ازپوزخند این سایه ها همیشه بیشتر از زنده بودن دیکتاتورها رنج میبرده ام !!!

به هرحال بانوی وبلاگ یادداشتهای اهور اجازه داد که مطلب تامل برانگیز  زیر را ازوبلاگش نقل کنم :

صدام کشته شد !!مردی که نماد خودمحوری وخودخواهی بود .کسی که لزومی در توجیه کردن دیگران در مورد اعمال وگفتارش نمیدید .مردی که فقط برای خودارزش قائل بود وبرای ارامش خود :حتی به قیمت بر هم زدن ارامش دیگران !

کسی که همه را به بازی گرفت ....

صدام مرد !!اما صدام های درون ماهنوز زنده هستند .هرکدام از ما در درون خود صدامی داریم که به او خوگرفته ایم .بااو راه میرویم .غذا میخوریم میخوابیم بیدار میشویم گفتگومیکنیم وعشق میورزیم ...

صدام درون ماهنوز طعم چوبه دار رانچشیده است.اودرلابه لای هزار توی افکارمان .درکنج سلولهای خاکستری مغزمان جاخوش کرده است .او توجیه کننده تمام احساس هایی است که دران نمودی از (من )یافت میشود .

صدام درون ما:همان کسی است که بیرحمانه هرانچه دوست میدارد انجام میدهد .بدون انکه دیگری برای اووجود داشته باشد .صدام درون ما هیچ وقت لزومی نمی بیند که خودرا درمقابل کسی توجیه کند. اوحتی کسی را نمی بیند ...

صدام درون ما بیرحمتراز ان است که حتی تصورش رابکنی .حتی اگرشعر بگوید ،فلسفه بافی  بکند،قصه  بنویسد ونقاشی بکشد .

وانسان ظاهرا کوچکی است با فکرهای بزرگ :ارزوهای بزرگ:ارمانهای بزرگ که کم کم به او خوگرفته ایم.

اگر فرصتی یافتیم میتوانیم از او بپرسیم که تاکنون چند نفر راشایسته نابود شدن دانسته و چند نفر رابه خاطر اینکه ادم های حقیری بودند فراموش کرده ..........

صدام مرد اما باور کنید صدام های درون ما هنوز زنده اند .

یا حق